جغرافیایی

درجه حرارت و ميزان بارندگي

در استان فارس، تحت تاثير ويژگي هاي توپوگرافيک، سه ناحيه آب و هوايي مشخص پديدار شده است :

- ناحيه كوهستاني شمال، شمال باختر و باختر
داراي زمستان هاي سرد معتدل و پوشش گياهي قابل توجه مي باشد. ميزان بارندگي اين ناحيه در حدود 400 تا 600 ميلي متر در سال گزارش شده است.

- ناحيه مركزي
اين ناحيه درزمستان ها آب و هواي نسبتا معتدل توام با بارندگي و در تابستان ها، هوايي گرم وخشك دارد. آب و هواي اين ناحيه به علت بارندگي نسبي ارتفاعات، نسبت به شمال و شمال باختر وضعيتي کاملا متفاوت دارد، ميزان باران اين ناحيه بين 200 تا 400 ميلي متر در سال است. شهرهاي شيراز، كازرون، فسا و فيروزآباد در اين ناحيه قرار گرفته اند.

- ناحيه جنوب و جنوب خاوري
به علت كاهش ارتفاع و پهناي جغرافيايي و نحوه استقرار كوه ها، ميزان بارندگي اين ناحيه درفصل زمستان نسبت به دو فصل بهار و پاييز كم تر مي باشد. هواي اين ناحيه در زمستان ها معتدل و در تابستان ها بسيار گرم و ميزان بارندگي سالانه آن 100 تا 200 ميلي متر است. شهرهاي لار، اوز و خنج جزو اين ناحيه خشك به شمار مي روند.
بر اساس گزارش سال 1371 ايستگاه سينوپتيك شيراز، متوسط حرارت اين شهر 85/16 درجه و حداكثر و حداقل مطلق دماي آن به ترتيب 2/92 و 74/4 درجه سانتي گراد است. بر اساس همين گزارش، متوسط ميزان بارندگي ماهانه منطقه 45/48 ميلي متر است كه حداكثر آن با 2/184 ميلي متر در آذرماه و حداقل آن با صفر ميلي متر در ماه هاي تير، مهر و آبان است. متوسط رطوبت نسبي اين ناحيه حداكثر 5/84 و حداقل 5/12 درصد مي باشد. تعداد روزهاي يخبندان در طول سال نيز 34 ورز گزارش شده است.

استان فارس تحت تاثير بادهاي شمالي، باختري، جنوبي و محلي نيز قرار دارد، به طوري كه جريان توده هاي هوايي آن به چهار گروه تقسيم مي شود:

 بادهاي شمالي
كه از سيبري به ايران مي وزند و بسيار سرد و خشك هستند و باعث برودت هوا در زمستان، به ويژه در مناطق كوهستاني مي شود.

 بادهاي باختري
كه از اقيانوس اطلس و درياي مديترانه به سوي ارتفاعات زاگرس مي وزند و جزو بادهاي باران آوري هستند كه سبب ريزش برف و باران مي شوند. اين بارندگي از اواسط بهار ادامه پيدا مي كند.

 توده هاي هواي جنوبي
كه از عربستان به سوي استان فارس مي وزند. اين توده هاي گرم و خشك هستند و سبب افزايش دما در تابستان مي شوند. بادهاي محلي كه از سمت كوهستان به دشت مي وزند عكس اين مسير را مي پيمايند. نام يكي از آن ها باد قهره است كه در ممسني در امتداد رودخانه فهليان مي وزد.

 


رودخانه ها، چشمه ها، آبشارها و ... استان فارس


آب ها

 

محدوده استان فارس به دليل تنوع اقليمي و ساختارهاي جغرافيايي طبيعي فضاهاي خاص و منحصر به فردي را دارا مي باشد. منابع آبي استان فارس به دو دسته آب هاي زيرزميني و آب هاي روان تقسيم مي شود كه در ذيل به برخي از اين منابع روان و جاري اشاره مي گردد.
رودخانه ها و آبشارها
رودخانه و حواشي آن ها همواره يكي از كانون هاي تفرجگاهي و شكارگاهي و صيادي ورزشي محسوب مي شوند، برخي از مهم ترين اين رودخانه ها عبارتند از: کر، پيرآب، شادكام، شش پير ، شورجهرم ، شور لار، دالکي و ...
مهم ترين آبشارهاي اين منطقه نيز عبارتند از: آبشاردشتک ابرج، آبشار مارگون.

 چشمه ها
چشمه هاي طبيعي و چشمه هاي آب گرم به دليل آب درماني و تفرجگاهي از نظر صنعت گردشگري و گذراندن اوقات فراغت از اهميت بسياري برخوردار هستند که برخي از آن ها عبارتند از:

چشمه رچي، چشمه خارگان، چشمه بالنگان (حاجي آباد)، چشمه قدمگاه، چشمه چويو، چشمه ساسان، چشمه ابوالمهدي، چشمه شش پير، چشمه پلنگان، چشمه جونجان ( جونون )، چشمه محمد رسول الله، چشمه بناب قادر آباد، چشمه آتشكده، چشمه تنكاب، چشمه حنيفقان، چشمه آب گرم، چشمه آب گرم سراب بهرام، چشمه اسري، چشمه برن هير، چشمه براق ، چشمه تاسک، چشمه حاجت، چشمه سراب سياه، چشمه سراب شير، چشمه كان زرد، چشمه سرگ چينه، چشمه گنجينه، چشمه ميل اژدها و چشمه مردگان.






 درياها، سدها، جزيره ها و... استان فارس


درياچه ها و تالاب ها
درياچه هاي زيادي در استان فارس وجود دارد که برخي از آن ها داراي آب شيرين هستند. اين درياچه ها عبارتند از: درياچه كافتر(شادكام)، درياچه مهارلو، درياچه پريشان(فامور)، درياچه طشت، درياچه بختگان ، درياچه و تالاب ارژن

 





 کوه ها، غارها، دشت ها و... استان فارس

 کوه ها و غارها

جهت عمومي كوه هاي اين استان شمال خاوري – جنوب باختري است و هر چه از طرف شمال به جنوب پيش مي رويم از ارتفاع كوهستان به طور عمومي كاسته مي شود. عمده ترين ارتفاعات اين استان در مناطق خاوري قرار گرفته است. براي درك بهتر ناهمواري هاي اين استان، كوه هاي اين منطقه به 7 رشته تقسيم بندي مي گردد:

1- كوه هايي كه از آباده شروع شده و از جنوب بوانات گذشته و به كوه سفيد متصل مي گردد و تا كوه گور سفيد با ارتفاع 2806 متر مي رسد.

2- رشته كوه هايي كه از چهار دانگه شروع شده از شمال ارسنجان و نيريز گذشته و تا دره رود شور امتداد دارد. قلل مهم اين سلسله كوه، دال نشين 3500 متر، كوه سر سفيد 3164 متر، كوه داراب 3530 متر و كوه فرك 2825 متر است.

3- رشته كوه هاي شمالي شيراز كه از شمال درياچه مهارلو و شهرستان فسا گذشته به كوهستان داراب منتهي مي گردد، قلل مهم آن كوه بمو به ارتفاع 2661 متر، كوه احمدي به ارتفاع 2871 متر و كوه خرمان 2300 متر است.

4- رشته كوه هايي كه از شمال كازرون، جويم، لار و فيروز آباد و جنوب جهرم گذشته به جبل هرمز در شمال بندر خمير منتهي مي شود، از قلل مرتفع اين سلسله عبارت است از: كوه عبدي به ارتفاع 3111 متر در باختر كتل پير زن، كوه سفيد به ارتفاع 3018 متر و كوه هرمز با ارتفاع 2836 متر.

5- رشته كوه هايي كه از بلوك ماهور و خشت شروع شده از جنوب فراشبند گذشته در خاور رود مند به كوهستان محال اربعه از جنوب قير و كارزين و خنج گذشته به كوهستان جنوبي لار منتهي مي گردد.

6- رشته كوه هايي كه از خاور برازجان شروع شده از شمال خورموج، بم و مرودشت گذشته به بستك منتهي مي شود.

7- رشته كوه هاي تنگستان كه از خاور بوشهر شروع شده و به موازات خليج فارس امتداد پيدا كرده و به كوهستان شمال بندر لنگه منتهي مي شود.
کوه هاي سفيد، گر، خرمن كوه، تودج و قله بل برخي از مهم ترين قلل استان فارس هستند.

 




دشت ها و دره ها

 

 

استان فارس از دشت ها و دره هاي زيادي برخوردار است که به علت داشتن طبيعت زيبا در پيرامون خود، گردشگاه هاي طبيعي و جذابي را تشکيل داده اند اين دره ها و تنگ ها عبارتند از:

تنگ خاني، تنگ هرايز، تنگ بوان، تنگ الله اكبر، تنگ بستانک ( بهشت گمشده ) ، تنگ ايج، تنگه لاي تاريک، تنگ استهبان، تنگ پلنگان، تنگ لاي زنگان، تنگ زي طشت، تنگ جزين يا گزين، تنگ خرقه و تنگ براق.

 




 ژئوتوريسم استان فارس


زمين شناسي

چين خوردگي در استان فارس كم تر بوده و حالت اوليه خود را نيز از دست نداده است. در اين ناحيه قلل و فرورفتگي ها اغلب به موازات يكديگر واقع شده اند و به دليل بارندگي، رودخانه هاي بزرگ و دره هاي وسيع در آن يافت نمي شود. در كوه هاي استان فارس طبقات ايوسن، توده هاي عظيمي را تشكيل مي دهد. زاگرس در نواحي خوزستان، لرستان و فارس برروي سنگ هاي شيستي، آهكي و مارني و تشكيلات جوان تر متعلق به دوره كرتاسه شيست ومارن تشكيل شده كه داراي سنگواره پاليوسن «Paleocene» مي باشد.
بعد از مدتي محيط رسوبي عميق تر شده و لايه هاي آهكي به وجود آمده همراه با مارن «
Marn» و شيست    
«
Shist» مي باشند. در حوضه رسوبي زاگرس رسوب گذاري از دوره اليگوسن به ميوسن هم چنان ادامه داشته و سازند آهک آسماري تشكيل مي شده است. در اين سازند دو بخش تبخيري و ماسه سنگي شناخته شده است.
 بر روي سازند آهک آسماري، سازند فارس به طور هم شيب قرار دارد كه قسمت زيرين آن گچي بوده و مانع اصلي خروج مواد نفتي شده است. در سازند فارس رخساره هاي نرم تنان، خار پوستان، مرجان ها و ميكرو فسيلها مختلف ديده شده است. بنابراين سن گروه فارس به طور کلي ميوسن و قسمتي از پليوسن مي باشد.

 





پوشش گياهي استان فارس


پوشش گياهي

 

پوشش گياهي استان فارس را درختان جنگلي و گياهان دارويي و صنعتي تشكيل مي دهد، مهم ترين گونه هاي درختي اين استان عبارتند از:

بادام كوهي، بنه و بلوط و برخي از گياهان دارويي و صنعتي که شيرين بيان، گل گاوزبان، كتيرا، آنغوزه و گون برخي از اين گونه ها هستند. مناطق حفاظت شده استان فارس رويشگاه بسياري از گونه هاي گياهي منطقه مي باشند. پارك ملي بمو واقع در شمال شهر شيراز از نظر پوشش گياهي بسيار غني و قابل اهميت است و تا كنون بالغ بر 280 گونه گياهي در آن شناسايي و نمونه برداري شده است.

 





حيات وحش و مناطق حفاظت شده استان فارس



ا
ستان فارس به دليل تنوع اقليمي خاص از گونه هاي جانوري متفاوتي برخوردار است. اين گونه ها شامل پستانداران، پرندگان و آبزيان مي شوند.

زيستگاه هاو مناطق حفاظت شده موجود در استان محل زندگي بسياري از اين جانوران مي باشند، منطقه شكار ممنوع توت سياه ، منطقه شكار ممنوع بصيران ، پارک ملي بمو و منطقه حفاظت شده هرمودلار برخي از اين مناطق مي باشند.

آمار

زبان ها: 3
عضو: 80
خبر: 362
وب لینك: 11
بازدید كننده: 945465
طراحی سایت پارس میزبان